Münhani

1970'lerin başında psikanalist Sifneos tarafından geliştirilen Aleksitimi kavramının Türkçe karşılığı, "duygusal sağırlık" veya "duygusal körlük" olarak tanımlanmaktadır. Bu, kişinin duygu ve düşüncelerini ifade edememe veya tanımlayamama durumudur. Bu insanlar nasıl görünür? Günümüzün yeni vebası Aleksitimi nedir? Aleksitimi olan kişiler genellikle başkaları tarafından soğuk, duygusuz ve duygusuz olarak tanımlanır. Yüzlerindeki ifadeden bu insanların kötü, kızgın ve mutlu olduklarını anlamak mümkün değildir. Her şeye direnebilirler. Hayal güçleri zayıf, yaratıcılıkları pratikte yok. Ruhsal durumlarını söz ve eylemlerle ifade edemedikleri için baş, karın, sırt ağrısı, yüksek tansiyon, panik atak, anksiyete bozuklukları gibi hastalıklar nedeniyle duygu ve hisleri bir çıkış yolu bulur. Bunu daha çok kim gördü? Şiddetli travma yaşayan kişiler, bu durumla başa çıkmak için kendi duygusal sağırlıklarını geliştirebilirler. Eğitim düzeyi düşük kişilerde daha sık görülen aleksitimi, "duygularını ifade edecek kelime bulamadıkları için" ve "erkeklerin toplumda duygularını ifade etmeleri genellikle bir ihtiyaç ve utanç olarak kabul edilir". kadınlarda da çocuklukta yeterince sevgi ve şefkat görmemiş kişilerde görülür. nedenler Günümüzde tehlikeli bir durum olan aleksitimi, giderek yaygınlaşan bir durum haline gelmektedir. Ülkemizde her yüz kişiden 17'si duygusal sağırlık belirtileri gösteriyor. Nakajima'ya göre, aleksitimi'nin nedeni, içsel zenginleşmeden ziyade, insanlar arasındaki doğrudan iletişimin ve materyallerin popülaritesinin azalmasıdır. Akıllı telefonlarımız ve el bilgisayarlarımız aracılığıyla dış dünya ve insanlarla iletişimimizi zayıflatmaya devam ettikçe, teknoloji çağında duygusal sağırlık daha da artacaktır.

Herhangi bir yeni teknolojide olduğu gibi, genetik mühendisliği ile ilgili risklerin tamamı neredeyse kesin olarak tanımlanmamıştır. Teknolojide neyin yanlış gidebileceğini hayal etme yeteneği şu anda fizyoloji, genetik ve beslenme konusundaki anlayış eksikliği ile sınırlıdır.

Çevreye olası zarar

ot artışı

Genetiği değiştirilmiş bitkilerin neden olabileceği çevresel zararı düşünmenin bir yolu, onların yabani ot olabileceğini düşünmektir. Burada yabani otlar, insanların ihtiyaç duymadığı yerlerdeki tüm bitkiler anlamına gelir. Terim, tarlaları boğan Johnson bitkilerinden, Everglades'i işgal eden kudzu ağaçlarına ve melaleuca ağaçlarına kadar her şeyi içerir. Her durumda, bitkiler istenmeyen etkilere neden oldukları yerlerde insan yardımı olmadan büyürler. Tarımda, yabani otlar mahsul verimini ciddi şekilde azaltabilir. Everglades gibi yönetilmeyen sulak alanlarda istilacı ağaçlar doğal bitki örtüsünün yerini alabilir ve tüm ekosistemleri yok edebilir.

Bazı yabani otlar, yabancı bitkilerin kazara girmesinden kaynaklanır, ancak çoğu, tarımsal ve bahçecilik amaçlı hedefli girişlerden kaynaklanır. Amerika Birleşik Devletleri'ne kasıtlı olarak tanıtılan ve ciddi yabani otlar haline gelen bazı bitkiler arasında Johnson otu, multiflora gülü ve kudzu bulunur. Genetik olarak tasarlanmış yeni bir özellik kombinasyonu, ekinlerin daha sonra yeni veya daha kötü yabani otlar olarak kabul edilecekleri koşullarda çevrede yardım almadan büyümesine izin verebilir. Buna bir örnek, tuza dayanıklı olacak şekilde tasarlanmış, ekimden kaçınan ve yakındaki deniz haliçlerini işgal eden bir pirinç bitkisi olabilir.

Genlerin diğer yabani otlara aktarılması

Ekinlere eklenen yeni genler mutlaka tarım alanlarında kalmayacak. Modifiye edilmiş mahsullerin akrabaları tarlaya yakın büyürse, yeni gen polen yoluyla bu bitkilere kolaylıkla geçebilir. Yeni özellikler, mahsul bitkilerinin yabani veya yabani ot akrabalarına, yukarıda açıklandığı gibi istenmeyen yerlerde büyüme ve onları yabani otlara dönüştürme yeteneği verebilir. Örneğin, bir mahsulün yağ bileşimini değiştiren bir gen, yeni yağ bileşiminin tohumların kışın hayatta kalmasını sağladığı en yakın yabancı ot akrabalarına aktarılabilir. Kışlama, bitkinin bir yabani ot haline gelmesine veya zaten sahip olduğu yabani otların özelliklerini geliştirmesine izin verebilir.